زندگی چیدن سیبی است که باید چیدو رفت

زندگی تکرار در پاییز است که باید دید ورفت

زندگی رودی است جاری

هر که آمد کوزه ای شادمان پر کرد و مشتی آب نوشیدو رفت

قاصدک این کولی خانه به دوش

روزگار کوچه گردی های خود